Zaterdag was het zover. Eindelijk was de trouw er. Iedereen had er lang naar uitgekeken en de laatste weken waren nog zeer hectisch. Het kleed moest nog afgemaakt worden, we moesten nog kleren kopen, alles doorgeven aan de catering, … Het waren lange dagen en korte nachten.
Maar zaterdag was dat alles vergeten. Het was een prachtige dag, ik denk bijna de mooiste van de afgelopen maanden, en ze straalden allebei.
In de namiddag mocht ik foto’s nemen en ook daarvoor had ik wel wat stress. Het was de eerste keer dat ik foto’s nam tijdens een trouw en zeker bij je zus wil je dat er niets misloopt. Ik had nog speciaal een extra goed objectief aan een vriend gevraagd. Ik had twee body’s bij: mijn vertrouwde EOS 3, met zwart/wit film en de Nikon D70 van thuis. alles liep goed, alleen heb ik altijd het gevoel met de D70 dat hij niet doet wat ik wil. Hij wil precies zelf altijd het laatste woord hebben, ook al staat hij op manueel. Met m’n EOS kan ik echt perfect zeggen van dat wil ik zo en dit zus, en met de D70 lukt het me niet. Ligt dat nu aan mij en ken ik de camera niet genoeg, zit het tussen m’n oren of is er toch een verschil tussen de Canon en de NIkon. Mijn voorkeur gaat voorlopig toch naar m’n EOS 3.
Hieronder een eerste digitaal beeldje uit een hele stapel. More to come …
Johan Cré
